Omdat deze website al bol staat van zakelijke wetenswaardigheden over de persoon Bart Nagel, is het hoog tijd om de andere kant eens te belichten. Want tja, hoewel ik altijd met mijn neus in de zakenbladen zit ... er is meer in het leven. Dus hier volgt wat achtergrond in wat mij zoal bezighoudt naast de journalistiek en ander schrijfwerk.

Ik ben Brabander van geboorte en groeide op in het dorp Budel. Mijn vader is docent Nederlands, mijn moeder bibliothecaresse. Vermoedelijk heb ik uit die combinatie een schrijversgen geërfd. Bovenal heb ik een fascinatie voor het buitenleven van hen meegekregen. Er huist een diepgewortelde interesse in leven van het land in me. En na wat jaartjes in de stad, moest ik er iets mee.

Dat iets, dat heeft natuurlijk lang gesluimerd. Pas toen mijn vrouw Simone en ik Canada ontdekten, begon het vorm te krijgen. De dunbevolkte, noordelijke natuur met zijn bergen, meren, rivieren en bossen raakte ons beiden. En nadat we jaar na jaar voor een maand of meer naar Canada togen, begonnen we ons langzaam af te vragen of we hier niet zouden kunnen gaan wonen.

Nu, is het heel wat jaren later. We wonen nu zo'n zes jaar in dit prachtige land en genieten dagelijks van de ruimte en de vrijheid. We kochten in 2006 een prachtig stukje Caanda. Ongeveer anderhalf uur ten noorden van wereldstad Toronto (provincie Ontario) ligt Penetanguishene. Het dorpje is een van de oudste vestigingen in Canada en ligt aan Georgian Bay, een van de grote meren hier. Wij wonen tien minuten buiten dit dorp in een prachtig oud boerenhuis dat we over de jaren opknapten.

Ons leven in erg gericht op onze stek. We hebben hier ongeveer 4,5 hectare grond, waarvan een kwart bebost is. We gebruiken ongeveer eenderde actief. Als tuin, speelveld en groententuin. We telen hier veel van ons eigen eten. De gigantische moestuin houdt me zeker de helft van het jaar bezig. En daarnaast heb ik een meer dan gemiddelde interesse in het houden van kippen en - niet inde laatste plaats - de culinaire resultaten daarvan.

Sinds 2009 ben ik ook vader geworden van een prachtdochter genaamd Lynn. Dat vaderschap heeft een nieuwe dimensie gegeven aan onze emigratie. We zijn ons eigenlijk nog bewuster geworden dat de stap die we vijf jaar geleden namen, een goede is geweest. De plek die we hier hebben is een droomplek om kinderen te zien opgroeien. Amper een jaar oud was Lynn al verknocht aan het buitenleven en de ruimte die we hier hebben.

Ook onze berner sennenhonden zijn een belangrijk deel van ons leven hier. Het zijn onze huisdieren, maar tevens fokdieren in ons kennel Mount Magic waar we na aankomst in Canada mee zijn gestart. Inmiddels fokken we deze van oorsprong Zwitserse boeren werkhonden met veel toewijding en succes. Onze Mount Magic puppies wonen door heel Canada en de VS.

We leven op het ritme van de seizoenen. Ieder jaar genieten we van de rijkdom van het voorjaar en de zomer, de pracht van de herfst en berieden we ons voor op een de mooie, maar vaak lange winter. Voor een deel verwarmen we ons huis met een oerdegelijke houtkachel die pakweg vier maanden lang - zo lang kijken we hier doorgaans tegen sneeuw aan - bijna non-stop brandt. Niet verwonderlijk betekent dat jaarlijks de bossen in om de houtvoorraad aan te vullen.

Het is hard werken van tijd tot tijd. Maar het leven hier in Canada zoals wij dat invullen, past bij ons. Het voelt goed. Dat harde werken brengt vele balans ook. Het is voor mij de perfecte tegenhanger voor mijn werk als journalist. De aan het toetsenbord gekluisterde kenniswerker, met een zucht naar het buitenleven.